مانعی بزرگ در مسیر موفقیت

مانع مسیر جاده موفقیت
اکتبر 19 2017

مانعی بزرگ در مسیر موفقیت

سالن یار(تشریفات و اجاره سالن همایش،سمینار،کنفرانس)

مجله رازسیما فرجی :

آقای کم‌توجه شنبه ظهر بسته‌ی غذایش را در محل کارش باز کرد و یک ساندویچ همبرگر داخل آن دید؛ سپس آن را خورد. او یکشنبه ظهر نیز دوباره با یک ساندویچ همبرگر مواجه شد. اندکی رنجیده؛ اما به‌شدت گرسنه بود و به‌اجبار ساندویچش را خورد.

حدس بزنید دوشنبه ظهر چه اتفاقی افتاد؟ او دوباره یک ساندویچ همبرگر را مقابل خود دید. به‌این‌ترتیب دوباره گله کرد که چقدر همبرگر بخورم. روز سه‌شنبه، پس از باز کردن بسته‌ی غذایش فریاد زد: «باز هم همبرگر. اگر قرار باشد فردا هم همبرگر بخورم، دیوانه می‌شوم!»

روز بعد نیز همان ماجرا تکرار شد و او به گله ‌و شکایت در این ‌باره ادامه داد که چقدر باید همبرگر بخورم. در این هنگام یکی از همکارانش به او گفت: «چرا از همسرت نمی‌خواهی غذای دیگری برایت آماده کند؟» آقای کم‌توجه پاسخ داد: «این موضوع به او مربوط نمی‌شود. من هر روز خودم غذایم را آماده می‌کنم!»

شاید برای شما نیز عجیب به‌نظر برسد و با خود بگویید: «مگر می‌شود کسی مانند این مرد رفتار کند.» بله، می‌شود. بسیاری افراد، دست ‌کم گاهی یا در بعضی موقعیت‌های زندگی‌شان به این شیوه عمل می‌کنند. چند نفر را می‌شناسید که همواره درباره‌ی موقعیت‌های زندگی گله می‌کنند؛ اما به همان عادت‌های همیشگی‌شان ادامه می‌دهند و برای تغییر اقدام نمی‌کنند؟ این افراد نیز عملکردی همچون آقای کم‌توجه دارند. برخی انسان‌ها همواره از وضعیت شغلی‌شان گله‌مندند؛ اما برای بهبود آن یا تغییر شغلشان دست‌ به ‌کار نمی‌شوند.

جیم ران معتقد است: «اگر می‌خواهید وضعیت زندگی‌تان تغییر کند، ابتدا باید خودتان تغییر کنید و اگر می‌خواهید این وضع بهبود یابد؛ پس ابتدا باید بکوشید خودتان به انسانی بهتر تبدیل شوید.»

از شکایت دست بردارید و برای بهبود وضع زندگی‌تان دست‌به‌کار شوید. اگر از اضافه‌وزن رنج می‌برید؛ هرچه زودتر تمرینات ورزشی را شروع کنید. اگر قصد دارید کتابی بنویسید، هرچه زودتر اقدام کنید، هر چند ممکن است در آینده بخواهید نوشته‌های خودتان را تغییر دهید. برخیزید و برای دستیابی به خواسته‌های ارزشمندتان گامی سازنده بردارید. بهانه‌گیری هرگز شما را به جایی نمی‌رساند. یک مانع مهم در مسیر موفقیت، گرایش به ماندن در منطقه‌ی امن یا شناخته‌شده است. روان‌شناسان بر این باورند هر یک از ما به‌طور طبیعی گرایش داریم همواره به حیطه‌ای وارد شویم که برای ما آسایش و رفاه را به همراه دارد و هیچ‌گونه دشواری در آن‌جا برای ما به‌بار نمی‌آورد؛ سپس می‌خواهیم در همین حیطه باقی بمانیم.

ما اغلب تلاش خود را متوقف می‌کنیم و به استراحت و آسایشمان اهمیت می‌دهیم. روزبه‌روز عادت‌هایی را در وجودمان پرورش می‌دهیم که به شکست آرزوهایمان منجر می‌شوند. اغلب به سطحی از زندگی راضی می‌شویم که بسیار پایین‌تر از سطح توانایی‌ها و شایستگی‌های ما خواهد بود. همواره کارهایی بی‌هدف و سرگرم‌کننده را انجام می‌دهیم و وقتمان را بیهوده تلف می‌کنیم؛ سپس خود را متقاعد می‌کنیم که در حد توانمان بهترین کار ممکن را انجام داده‌ایم. به ‌این ‌ترتیب هرگز به موفقیت نخواهیم رسید.

بسیاری انسان‌ها در منطقه‌هایی امن زندگی می‌کنند که خودشان‌ آن را می‌سازند. در این میان نگرش و شخصیت شما و عادات زندگی و چگونگی عملکردتان در حیطه‌ی شغلی درواقع منطقه‌ی امنتان محسوب می‌شود. وقتی انسانی به منطقه‌ی امنش وارد می‌شود و در آن‌جا می‌ماند، به‌طور طبیعی مایل است که در رویارویی با هرگونه تغییر، حتی تغییرات مفید و سازنده از خود مقاومت نشان دهد. اگر مجبور شوید از منطقه‌ی امنتان بیرون آیید، به‌طور طبیعی می‌کوشید همان منطقه را برای خود بازآفرینی کنید. برای نمونه شاید شغلی را از دست بدهید که دوستش ندارید؛ اما باز هم می‌کوشید شغلی مشابه آن برای خود بیابید. ورود به منطقه‌ی امن با احساس آسایش و رفاه آغاز می‌شود؛ اما ماندن در این منطقه به‌سرعت به احساس خرسندی از موقعیت کنونی منجر خواهد شد. این احساس نیز به‌زودی به دلزدگی می‌انجامد. انسان در این وضعیت از خود می‌پرسد: «آیا همه‌ی زندگی فقط همین است؟» در نتیجه به‌جای این‌که زندگی، ماجرایی هیجان‌آور و شگفت‌انگیز باشد، فقط تکرار خسته‌کننده و ملال‌آور رویدادهای دیروز خواهد بود.

ماندن در منطقه‌ی امن از احساس دلزدگی سرانجام به احساس ناکامی و اندوه منجر می‌شود. هر فرد معمولی در ژرفای وجودش می‌داند با توانایی‌هایی شگفت‌انگیز آفریده شده است و موقعیتی بهتر از موقعیت کنونی نیز برای او وجود خواهد داشت. کارل راجرز روان‌شناس می‌گوید: «هر موجود زنده‌ای، انگیزه‌ای درونی دارد تا احتمالات ذاتی‌اش را به‌ثمر برساند.»

وارن بنیس در پژوهشی پنج‌ساله درباره‌ی مدیران موفق به این نتیجه رسید که آنان همواره با تعیین اهدافی مهم‌تر و بزرگ‌تر، از ماندن در منطقه‌ی امنشان می‌پرهیزند و پهنه‌ی زندگی این افراد همواره گسترش می‌یابد. آنان همیشه می‌کوشند به انسانی بهتر تبدیل شوند و کارهایی سازنده‌تر انجام دهند.

برای دستیابی به موفقیت باید از حد و مرزهای ساخته‌شده پیرامون توانایی‌های وجودی‌تان فراتر روید. شما باید اهدافی را برای خود تعیین کنید که سبب می‌شوند بهترین توانایی‌هایتان را به‌کار ببرید. اگر اکنون از زندگی‌تان راضی نیستید، بدانید که خودتان آن را آفریده‌اید؛ درست همان‌گونه که آقای کم‌توجه هر روز درباره‌ی ناهارش گله داشت و خودش آن‌ها را آماده می‌کرد. برای تغییر موقعیت‌های زندگی، فقط خودتان باید دست‌به‌کار شوید. توجه کنید کدام رفتارهای عادت‌گونه سبب شده است به موقعیت‌های ناخوشایند کنونی‌تان برسید و بعد هرچه زودتر بکوشید برای تغییر آن‌ها اقدام کنید یا آن رفتارها را به عادت زندگی‌تان تبدیل کنید. خواسته‌های ارزشمندتان را اولویت‌بندی کنید و برای دستیابی به آن‌ها نخستین گام را بردارید. درنگ نکنید!

جمله‌های برگزیده

* یک مانع مهم در مسیر موفقیت، گرایش به ماندن در منطقه‌ی امن یا شناخته‌شده است.

* توجه کنید کدام رفتارهای عادت‌گونه سبب شده است به موقعیت‌های ناخوشایند کنونی‌تان برسید و هرچه زود‌تر بکوشید برای تغییر آن‌ها اقدام کنید.

* برای دستیابی به موفقیت باید از حد و مرزهای ساخته‌شده پیرامون توانایی‌های وجودی‌تان فراتر روید.


 

Leave a Reply

Your email address will not be published.